"Fado" komt van de Latijnse woord fatum, oftewel lot. De oorsprong is onzeker. Het kan zijn ontstaan uit de liederen van de troubadours, of door heimwee van de zeelieden of uit het Lundum zang van de zwarte slaven in Brazilië. Het is in Porto en Lissabon met ritmes en verzen ontstaan en is zich gaan ontwikkelen en complexer geworden. Ook is de fado met de tijd mee gegaan. Tegenwoordig is het wereldmuziek.

De eerste geschreven registratie dateert uit de 19e eeuw en sinds die tijd is het zich gaan vormen naar zijn vertolker. Severa, een fadozangeres afkomstig uit een volkswijk, heeft door haar affaire met de Graaf van Vimioso de fado bekend gemaakt onder de edelen.

Amália Rodrigues heeft gedichten van Portugese schrijvers een stem en ziel gegeven en heeft de fado buiten Portugal bekend gemaakt.

Mariza, de meeste recente ontdekking, is hier een vervolg op maar tegelijkertijd zingt zij de fado ook op een nieuwe manier.

Het gevoel, het liefdesverdriet, het heimwee naar degene die is heengegaan, het leven in een volkswijk, de veroveringen. Traditioneel wordt de fado begeleid met de Portugese gitaar en er zijn vele manieren om het te zingen. Het kan in de stijl van de volkswijk Mouraria zijn óf heel snel gezongen (fado corrido) óf om de beurt (à desgarrada) óf op de manier van de studenten van Coimbra.

In 2011, is de fado door UNESCO uitgeroepen tot Werelderfgoed van de Mensheid.

Bezoek het Museum van de Fado en van de Portugese Gitaar (Museu do Fado e da Guitarra Portuguesa) om meer te weten te komen en laat u meeslepen door de nacht in een Casa de Fado. Een onvergetelijke ervaring.