Wie langs de historische straten van Tomar of aan de oever van het dicht begroeide, in de rivier badende park wandelt, verliest de tempeliersburcht nooit uit het zicht.

Gualdim Pais, de Grootmeester van de Orde van de Tempeliers in Portugal, koos de top van deze berg om de vesting te bouwen. Hij wist dat hier de vertex (hoekpunt dat een aantal lijnen met elkaar verbindt) lag, die de Aarde met het sterrenbeeld Tweelingen, het sterrenbeeld van de Tempeliers, verbindt. Rond deze tijd begon men met de bouw van de Charola (het priesterkoor), een parel van religieuze architectuur, die is nagemaakt van de tempel boven het Heilige Graf in Jeruzalem. Om dit priesterkoor heen werden de bijgebouwen van het klooster gemaakt; in dit stadium had de Ridderorde van Christus (Ordem dos Cavaleiros de Cristo) inmiddels de Tempeliers vervangen en al hun goederen geërfd.

Met deze ridderorde stelde infant D. Henrique, Hendrik de Zeevaarder, de Portugese natie open voor de ontdekkingen over zee, die het ridderkruis naar alle windstreken voeren.

Met dit bouwwerk zou onder D. Manuel een nieuw, aan de zee gewijde kunstvorm beginnen. De tempelkerk is met tekeningen en sculpturen van buitengewone kwaliteit versierd. De Kapittelzaal steekt uit, richting het westen en herbergt een verbazingwekkend venster. Zoals bij een verschijning wordt het hele epos in steen verbeeld: golven, touwen, fantastische dieren, engelen, koningen, armillairsferen, Christuskruis.

Op grond hiervan, en nog zoveel meer andere wonderbaarlijke elementen die dit klooster huisvest, loont het alleszins de moeite om het te bezoeken en zijn mysteries te ontdekken.