Museumboot Santo André
De museumboot Santo André, onderdeel van het Maritieme Museum van Ílhavo (Museu Marítimo de Ílhavo), maakte deel uit van de Portugese kabeljauwvloot en heeft als doel de kunst van de sleepvisserij te tonen. Het zijwaarts (of "klassiek") slepen is in 1948 in Nederland ontstaan, op verzoek van de Visserijonderneming van Aveiro (Empresa de Pesca de Aveiro). Het is een modern schip met een 71,40 meter lang scheepsruim waar tonnen vis konden worden bewaard.
In de jaren tachtig zijn er beperkingen opgelegd m.b.t. het vissen in buitenlandse wateren, waardoor de vloot aanzienlijk terugliep en in verval raakte. Het schip Santo André trof hetzelfde lot. Op 21 augustus 1997 werd het ontmanteld. Er restte slechts de herinnering aan een karakteristiek schip, waarvan men vond dat die levend moest worden gehouden. De koppen werden bij elkaar gestoken en de krachten gebundeld.
De reder António do Lago Cerqueira, L.da (pescas Tavares Mascarenhas, S.A.) en de Gemeente Ílhavo besloten gezamenlijk de oude boot Santo André te veranderen in een museumboot. De droom van menig kabeljauwvisser ging in vervulling en de Santo André werd gered. Hem zou niet hetzelfde lot treffen als de andere sleepvisserijboten van dezelfde generatie, die verloren zijn gegaan en gesloopt.
Toen het omgevormd was tot museum, begon het schip Santo André aan een nieuw leven: de bezoekers laten zien hoe de sleepvisserij van kabeljauw in zijn werk ging; de herinnering aan zijn bemanning, die een halve eeuw op dit type boot werkte, levend te houden |