Vanaf onze uitgestrekte kusten in het uiterste westen van Europa, waagden wij ons op de wijde oceaan. Wij waren de eersten die in India, Brazilië en Japan kwamen.

Veel belangrijke monumenten in Portugal, herinneren aan die tijd, door de Manuelijnse stijl die is toepast in veel bouwwerken. Bezoek het klooster van Batalha, of Tomar en het beroemde raam van het Christusklooster, en u zult in de stenen van deze monumenten onze band met de zee terugvinden. Dat die overigens vandaag de dag nog bestaat, ziet men aan het Parque das Nações, waar de laatste wereldtentoonstelling van de 20e eeuw plaatsvond met het thema Oceanen Daar zijn verschillende bouwwerken van hedendaagse Portugese architecten te zien, onder andere van Álvaro Siza en Souto Moura.

Ook de azulejos (tegels), die men overal in Portugal tegenkomt, zijn kenmerkende elementen van onze architectuur.

Mocht u met de metro reizen, let u dan tijdens de ritten op de fantasierijke decoraties, waarmee hedendaagse kunstenaars zich vereeuwigd hebben.

Maar de zee heeft ook onze manier van leven getekend. Soms worden we overrompeld door een melancholische weemoed en dan weer zijn we aan een gevoel overgeleverd dat we niet kunnen verklaren - de Saudade. Het is de saudade die we in de fado bezingen, zoals wij ook de vreugde bezingen wanneer wij ons gelukkig voelen. Dat onderscheidt ons van anderen. Nu het toch over de fado gaat: heeft u Mariza of Madredeus wel eens horen zingen? Zij zingen over de Portugese ziel zoals niemand anders doet, en onderscheiden zich daardoor. Kom en leer ons kennen. U zult verrast zijn!